Ο Άγγελος Καραισκάκης ιδρυτής του αθλητικού συλλόγου «Σ. Καγιαλές» στα Χανιά, είναι δάσκαλος karate, ju jitsu και κick boxing από το 1989. Ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες σαν αθλητής από το 1981, ήτοι 43 ολόκληρα χρόνια έχοντας κατακτήσει πολλές σημαντικές διακρίσεις και τίτλους. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Άγγελος έχει τον βαθμό 8ου dan Shito Ryu και τον τίτλο HANCHI, τον βαθμό 6ου dan KARATE ΕΛΟΚ, τον βαθμό 4ου dan Kick Boxing ΠΟΚ και τον βαθμό 4ου dan Ju Jitsu – DNBK.
Η συνέντευξη για το Mirrorsports.gr πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του αθλητικού συλλόγου «Σ. Καγιαλές», στο κέντρο των Χανίων. Ο ίδιος ήδη από την αρχή της συνέντευξης έδειξε τη μεγάλη του αγάπη για τις πολεμικές τέχνες και το ‘’χόμπι’’ του που όπως μας είπε το προσφέρει με μεράκι και πολλή όρεξη στους αθλητές του εδώ 35 χρόνια.
Συνέντευξη: Μαρία Κλουβιδάκη
«Το karate διδάσκει πειθαρχία, υπομονή, επιμονή, σεβασμό. Με ενδιαφέρει οι αθλητές μου να διαπρέπουν στο κοινωνικό σύνολο, να είναι πρωταθλητές στη ζωή και έπειτα να διαπρέπουν στο άθλημα και να φέρνουν διακρίσεις», ανέφερε μεταξύ άλλων ο Άγγελος.
«Ένας αθλητής που έχει διακρίσεις, πρώτα έχει χτίσει την προσωπικότητα του και την πειθαρχία του».
Άγγελε, πώς ξεκίνησε η ενασχόληση σου με το karate;
«Ξεκίνησα να ασχολούμαι με το karate με την παρότρυνση του αδερφού μου το 1981 στην Αθήνα, ο οποίος ασχολούταν με το karate αρκετά χρόνια. Στην πορεία αυτό έγινε μία αγάπη και τρόπος ζωής για μένα με αποτέλεσμα να ασχοληθώ και επαγγελματικά. Με το karate ως αθλητής ασχολούμαι 43 χρόνια, αλλά εμένα μου φαίνεται σαν χθες».
Ποια είναι τα οφέλη που προσφέρει το karate;
«Το karate πέρα από τη μυϊκή εκγύμναση, μου έχει προσφέρει αρκετά πράγματα. Ένα από αυτά γιατί έχει μόνο θετικά, δεν έχω εισπράξει αρνητικά, έχω διδαχθεί να έχω σεβασμό στους συνανθρώπους μου, την πειθαρχία που μπορώ να έχω στον εαυτό μου, να προσπαθώ και αντιμετωπίζω όλες τις δυσκολίες που προκύπτουν είτε είναι στο άθλημα, είτε στην προσωπική μου ζωή, την αυτοπεποίθηση που μου δίνει με την εξάσκηση που κάνω τόσα χρόνια. Σίγουρα μου έδωσε την ενσυναίσθηση να μπορώ να μπαίνω στη θέση του άλλου, όταν κάποιος αισθάνεται δύσκολα και γενικά έναν τρόπο ζωής, να έχω υπομονή και επιμονή.
Ένας αθλητής με την ενασχόληση του με το karate δε γυμνάζει μόνο το σώμα, αλλά αυτά που κερδίζουμε δεν είναι μόνο ένα μετάλλιο ή το να γίνει πρωταθλητής, οι αρετές που κερδίζουμε είναι πολύ σημαντικότερες από όλα αυτά. Είναι σημαντικά εφόδια για τη ζωή μας, είναι ένας τρόπος ζωής. Ο αθλητής εκπαιδεύεται για την καθημερινότητα, τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει, την αδικία να μάθει να τη διαχειρίζεται, να διαχειρίζεται το να κερδίζει ή να χάνει. Μαθαίνει να επιμένει και να μην παραδίδει τα όπλα, αυτές είναι οι αρχές που προσπαθώ να περάσω στους αθλητές μου, κύριο μέλημα μου είναι ένα παιδί να είναι πρωταθλητής στη ζωή, στο κοινωνικό σύνολο να διαπρέπει και τελευταίο είναι να πάρει ένα μετάλλιο και να έχει διακρίσεις. Επειδή διδάσκω από το 1989, έχουν περάσει γενιές και γενιές, θέλω να ακούω καλά λόγια για τους μαθητές μου, ότι είναι καλά παιδιά και καλοί άνθρωποι. Ένας αθλητής που έχει διακρίσεις, πρώτα έχει χτίσει την προσωπικότητα του, την πειθαρχία του και μετά έρχονται τα υπόλοιπα».
Ποιες είναι οι δυσκολίες που έχει αυτό το άθλημα;
«Δυσκολίες στο κομμάτι της εκπαίδευσης υπάρχουν, είναι διαφορετικές τεχνικές και δεν θα πρέπει να επηρεάζεσαι με άλλες τεχνικές που ενδεχομένως να ξέρεις. Ένας δάσκαλος που με είχε εκπαιδεύσει κάποια στιγμή μου είχε πει «ό,τι ξέρεις κράτα το σε ένα ντουλάπι στο μυαλό σου, μη μπερδεύεις αυτό που μαθαίνεις ώστε να μπορέσεις να κατακτήσεις τη γνώση που πρέπει». Βέβαια όλες οι πολεμικές τέχνες συνδυάζονται πολύ καλά μεταξύ τους και μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, εγώ έχω εκπαιδευτεί στο karate, στο ju jitsu και στο kick boxing (full contact karate). Οι δυσκολίες είναι μόνο όταν κάποιος κουράζεται, εφόσον έχεις μεράκι και αγάπη δε σε δυσκολεύει τίποτα πάρα μόνο η σωματική κούραση. Σίγουρα φτάνεις στα όρια, σίγουρα τα ξεπερνάς πολλές φορές. Εγώ ο ίδιος αισθάνομαι μαθητής ακόμα, σα να έχω λευκή ζώνη για αυτό και θέλω να προσπαθώ συνέχεια, να εξελίσσομαι και να μαθαίνω. Όλες οι πολεμικές τέχνες είναι πολύ καλές αρκεί οι δάσκαλοι να διδάσκουν και να διαπαιδαγωγούν σωστά τους αθλητές».
Το karate είναι ένα δημοφιλές άθλημα στα Χανιά; Οι νέοι στρέφονται στις πολεμικές τέχνες;
«Οι πολεμικές τέχνες από όταν ξεκίνησα το 1989, ήμασταν τρεις σχολές αυτή τη στιγμή που μιλάμε έχουμε πάνω από 30 στα Χανιά σε όλες τις πολεμικές τέχνες, θεωρώ ότι όλοι οι δάσκαλοι και όλες οι σχολές στα Χανιά είναι καλές και όλοι προσφέρουν έργο. Στα Χανιά έχουν μεγάλη ανάπτυξη. Δυστυχώς θεωρώ ότι οι πολεμικές τέχνες είναι αδικημένες και για αυτό προσπαθούμε να δείξουμε ότι είναι τέχνες αρετής, σεβασμού και πειθαρχίας. Κάποτε προβάλλοντας στις ταινίες ως βία οι πολεμικές τέχνες, αυτό δεν ισχύει είναι αθλήματα, μαχητικά αθλήματα. Για αυτό έχουν την καλύτερη ανάπτυξη από όλα τα άλλα αθλήματα τα ατομικά. Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα το ότι δεν δίνονται χρήματα από τη χώρα μας για το karate, δίνονται ελάχιστα χρήματα και ακόμα και η προβολή από τα κανάλια και τα μέσα είναι μικρή. Η στήριξη των εθνικών ομάδων είναι μικρή, ακόμα τα παιδιά καλύπτουν έξοδα μόνοι τους. Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν παρέχει ελεύθερα γήπεδα να πηγαίνουν τα σωματεία των πολεμικών τεχνών να εντάσσουν τις προπονήσεις τους. Τα σωματεία εκμισθώνουν λοιπόν ιδιωτικούς χώρους για να το κάνουν αυτό».
Στο karate καλείστε να μάθετε και ιαπωνικά;
«Στο karate χρησιμοποιούμε μία διεθνή ορολογία, γίνεται συνήθεια, δεν επιβάλλεται στον μαθητή, δεν είναι υποχρεωτικό να τη μάθει κάποιος. Ο δάσκαλος πρέπει να εξηγεί την ορολογία για πολλούς λόγους. Ο πιο σημαντικός είναι ότι θα βρεθεί κάποιος στο εξωτερικό ή θα παρακολουθήσει ένα σεμινάριο από έναν άλλο δάσκαλο, μπορεί να είναι Ιάπωνας, Ευρωπαίος, Αμερικανός, είναι ένας κώδικας επικοινωνίας. Πρέπει να μάθει κανείς τη βασική ορολογία, η ορολογία έρχεται βάσει συνήθειας, σίγουρα θα δυσκολευτεί ο μαθητής αλλά θέλει χρόνο και κάποια στιγμή καταγράφεται στο μυαλό. Όλα είναι προφορικά, όποιος θέλει να εξελιχθεί και να προχωρήσει μπορεί να μάθει την ορολογία και γραπτά ή ακόμα και να μάθει ιαπωνικά».
Πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζει κάποιος αυτοάμυνα σήμερα;
«Είναι μία ωραία, σύνθετη και δύσκολη λέξη. Αυτοάμυνα είναι για μένα προσωπικά, η τεχνική, η εξάσκηση η οποία μας βοηθά ώστε να αποκτήσουμε αυτοπεποίθηση. Αυτοάμυνα είναι όμως ένα σημαντικό ψυχολογικό κομμάτι, μπορεί να είναι ένας καλά εκπαιδευμένος αθλητής όμως ο ψυχολογικός του κόσμος να μην είναι τόσο ανεπτυγμένος και να μην καταφέρει ανταπεξέλθει σε κάποια δυσκολία στον δρόμο ή μπορεί να είναι κάποιος ανεκπαίδευτος που έχει ισχυρό ψυχισμό και να σώσει τον εαυτό του. Είναι μία σύνθετη λέξη η αυτοάμυνα. Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός στο πώς μπορεί να διαχειρίζεται τον φόβο. Σίγουρα η αυτοάμυνα σχετίζεται και με την εξάσκηση, ώστε προς να είναι πιο ψύχραιμος ώστε να διαχειριστεί με ηρεμία ό,τι προκύψει. Οι τεχνικές που θα μάθει σίγουρα θα τον βοηθήσουν, θα λειτουργήσει ενστικτωδώς και εντελώς μηχανικά. Είναι σημαντικό όλοι να εκπαιδεύονται είτε είναι μικρά παιδιά, είτε είναι ενήλικες, μέσα από την άσκηση ο δάσκαλος προσπαθεί να εμψυχώσει τους αθλητές και να τους τονώσει την αυτοπεποίθηση, μέσα από διάφορα σενάρια ρεαλιστικά».
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που έχεις αντιμετωπίσει ως δάσκαλος;
«Η μεγαλύτερη πρόσκληση είναι να είμαι πάντα χαρούμενος, ευγενικός, σε κάθε μαθητή που έρχεται στη σχολή και σε κάθε δυσκολία που έχει κάθε μαθητής. Ένας μαθητής που έχει εκ φύσεως τη διάθεση και την κλίση προς το άθλημα είναι πιο εύκολο να τον εκπαιδεύσεις και να τον κάνεις αθλητή. Η πρόκληση είναι όμως για τα παιδιά και τους ενήλικες που δυσκολεύονται στην εκμάθηση, το να καταφέρω και εγώ να γίνω καλύτερος δάσκαλος ώστε να του δώσω τις γνώσεις και τις τεχνικές. Όταν ξεκίνησα να κάνω μαθήματα, να διδάσκω στην αρχή πίστευα ότι είναι εύκολο, η εμπειρία μου όμως μετά από τόσα χρόνια με έχει κάνει να καταλάβω ότι πρέπει να μπαίνω στη θέση του άλλου όταν ο άλλος δυσκολεύεται. Αν αγαπάς αυτό που κάνεις και αγαπάς και τα παιδιά, τότε είναι λειτούργημα, είναι ένα κοινωνικό έργο. Ποτέ δεν είδα ως επάγγελμα το karate, πάντα έλεγα ότι κάνω το χόμπι μου και συνεργάζομαι με ανθρώπους που έχουν την ίδια αγάπη με μένα. Δε με έχει κουράσει ποτέ και για αυτό το προσφέρω με αγάπη».
Τι θα συμβούλευες κάποιος που θέλει να ξεκινήσει karate αλλά έχει τους ενδοιασμούς του;
«Ο κόσμος θα πρέπει να κάνει δοκιμαστικές προπονήσεις, να παρακολουθεί προπονήσεις. Αν σε κερδίσει ο δάσκαλος και η τέχνη δεν θα πρέπει να διστάσεις. Πέρασε μέσα στο dojo (ντότζο), όπου παίρνεις τη φώτιση, dojo σημαίνει χώρος φώτισης για αυτό ξεχωρίζουμε από άλλα αθλήματα λόγω του σεβασμού. Ποτέ δεν είναι αργά, μπες προσπάθησε, θα δυσκολευτείς, θα κουραστείς αλλά τίποτα δεν έρχεται στη ζωή χωρίς κόπο».