Δύο λόγια να καταθέσουμε και εμείς για τον πρόεδρο του Πόρου που έφυγε σήμερα από τη ζωή.
Να τονίσω ότι δεν τον γνώρισα πολύ, μάλιστα πολύ λιγότερο από άλλους συναδέλφους, ειδικά στο Ηράκλειο.
Μαζί μιλήσαμε μόνο μερικές φορές στο τηλέφωνο και 2 φορές στον ραδιοφωνικό “αέρα”.
Κοινή συνισταμένη; Άνθρωπος “ντόμπρος”, γνήσιος, όταν ήθελε να πει κάτι, το έλεγε χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς να θέλει να καλλωπίσει τον λόγο του, χωρίς υποκρισία.
Μπορεί να διαφωνούσες σε πολλά μαζί του, αλλά εκτιμούσες αυτά που έλεγε, διότι τα λόγια του (ξαναλέω είτε διαφωνούσες, είτε συμφωνούσες) είχαν βαρύτητα.
Μου άρεσε που είχε έναν “επαναστατικό” και αντιδραστικό χαρακτήρα, όταν έβλεπε ότι βλάπτονται τα συμφέροντα της ομάδας του, που υπεραγαπούσε, του Πόρου. Όχι τα δικά του, της ομάδας του…
Αλήθεια, πόσο σημαντικό είναι αυτό; Έκανε γνωστή μια ομάδα που μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχε, την έβαλε στον ποδοσφαιρικό “χάρτη” της Ελλάδας. Μια ομάδα που σίγουρα έχει τη σφραγίδα αυτού του ανθρώπου.
Ενός ανθρώπου που πέτυχε νίκες, αλλά είχε και ήττες (όπως εκείνη όταν διεκδίκησε την προεδρία τη ΕΠΣΗ). Δεν το έβαλε κάτω και γενικά ήταν ένας τύπος που δεν ήθελε με τίποτα να το βάλει κάτω. Δυστυχώς τον νίκησε ο καρκίνος, αλλά αφήνει παρακαταθήκη σε αυτούς που τον ήξεραν.
Ελπίζουμε εμείς, αν και είμαστε μακριά να κρίνουμε, ότι θα συνεχίσουν το έργο του. Εγώ κρατάω τις λίγες συζητήσεις που είχα μαζί του στο τηλέφωνο, τις λίγες ραδιοφωνικές συνεντεύξεις και την εκτίμηση που του είχα, όπως και όλο το κρητικό ποδόσφαιρο (πιστεύω) ασχέτως διαφωνιών…
Να ζήσουν να τον θυμούνται οι δικοί του…
ΥΓ: Ξέρω πολύ κόσμο που τον εκτιμούσαν (και εκείνος εκτιμούσε) στα Χανιά…
Βασίλης Φουντουλάκης – mirrorsports.gr, info@mirrorsports.gr