Κατηγορίες
"ΤΕΤ Α ΤΕΤ" ΜΕ ΜΥΣΤΙΚΑ ΕΥΕΞΙΑΣ

Γιώργος Σταυρακάκης: Oι αθλητές είμαστε 100% αναλώσιμοι

Ο Γιώργος Σταυρακάκης είναι μόλις 24 ετών και έχει κατακτήσει σημαντικές διακρίσεις στην ποδηλασία.

Ξεκίνησε το αγαπημένο του άθλημα από τα 9 του χρόνια αφού δοκίμασε στίβο, κολύμπι, καράτε και χάντμπολ. Το πάθος του για την ποδηλασία τον οδήγησε στον πρώτο του αγώνα, τον αγώνα ανεξάρτητων στο Βαρύπετρο Χανίων όπου κατάφερε να τερματίσει τρίτος. Ένα λαμπρό μέλλον περίμενε τον μικρό Γιώργο, ο οποίος χωρίς να έχει τον κατάλληλο εξοπλισμό και με μόνο εφόδιο την αγάπη του για το άθλημα, έφερνε τη μία διάκριση μετά την άλλη. Το 2009 συμμετείχε στον ίδιο αγώνα βγαίνοντας πρώτος και έπειτα ήρθε η πρόταση από τον ΚΥΔΩΝΑ για συνεργασία.

Στα 15 του χρόνια πήρε μεταγραφή στον ΤΑΛΩ και κέρδισε έξι πανελλήνια σε έναν χρόνο. Στη συνέχεια, στην κατηγορία ‘’έφηβος’’ έλαβε μέρος σε κάποιους αγώνες στην εθνική και την πρώτη χρονιά κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων. Από εκείνη τη χρονιά ο Γιώργος συμμετέχει σε αγώνες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό και έφερε σπουδαίες διακρίσεις. Ήταν το 2016 όταν αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης μόλις στα 18 του χρόνια, στην πίστα εφήβων στο ατομικό πουρσουίτ (3000 μ.) στην Ιταλία.

Συνέντευξη: Μαρία Κλουβιδάκη

Η μετανάστευση και η νέα ζωή

«Στα 17 μου χρόνια είχα μεγάλο όνειρο, ένα όνειρο που όλοι με απέτρεπαν από το να το κυνηγήσω… Ήθελα να φέρω μεγάλες διακρίσεις και να αγωνιστώ σε μεγάλους γύρους. Μετακόμισα στη Γαλλία και έφερα σημαντικές διακρίσεις στον δρόμο, κερδίζοντας σαν έφηβος και τους άνδρες σε αρκετούς αγώνες. Στα 18 μου κέρδισα το Ευρωπαϊκό και εξασφάλισα την είσοδο μου στη σχόλη φυσικοθεραπείας στην Αθήνα. Στη συνέχεια πήγα στην Ελβετία, σταμάτησα εντελώς την πίστα και συνέχισα στον δρόμο. Μετά με ανέλαβε η SEG Racing Academy και με πήγε στο Βέλγιο σε μία αρκετά καλή ομάδα για 1 χρόνο και έπειτα από καλά αποτελέσματα μου προσέφεραν 2ετές επαγγελματικό συμβόλαιο στην Ολλανδία. Όσο ήμουν στην Ολλανδία σπούδαζα, Πέμπτη-Κυριακή ήμουν Ολλανδία και τις υπόλοιπες ημέρες συνήθως Αθήνα για να παρακολουθώ τα μαθήματα στη σχολή μου. Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να τελειώσω τη σχολή μου γιατί οι καθηγητές δεν έδειχναν καμία επιείκεια και οι απαιτήσεις τόσο στο πανεπιστήμιο όσο και στον αθλητισμό ήταν τεράστιες. Στην Ολλανδία έκανα δρόμο, όμως σε αυτά τα δύο χρόνια είχα πολλά ατυχήματα και πολλές δυσκολίες που με κράτησαν πίσω».

Ο σοβαρός τραυματισμός που πάγωσε προσωρινά το μεγάλο όνειρο

«Το 2019 ήταν το αποκορύφωμα όταν ήρθε ο σοβαρός τραυματισμός. Έσπασα και τα δύο χέρια, ήρθε και ο τραυματισμός στο πόδι και κατέληξα να κάνω χειρουργείο, (αρθροσκόπηση). Έμεινα εκτός αθλητισμού 1,5 με δύο χρόνια ώστε να αποκατασταθεί η άρθρωση. Τραυματίστηκα σε έναν  αγώνα στο Βέλγιο, ήταν πολύ σημαντικός για την ομάδα μας έτσι και είχαμε εντολές να είμαστε συνέχεια μπροστά και να κερδίσουμε τον αγώνα όπως και έγινε με έναν συναθλητή μου τον Jordi Meus. Το ρίσκο σε τέτοιους αγώνες είναι τεράστιο, για την νίκη όλοι μας κάναμε τα ”πάντα”, δεν υπολογίζαμε ποτέ κανέναν κίνδυνο έτσι και σε μια στροφή κλείστηκα από αθλητή και έπεσα σε ένα χαντάκι.  Στο τέλος του χρόνου, δεν μπορούσα να περπατήσω από τον πόνο, η διακοπή της κάθε αθλητικής δραστηριότητας ήταν υποχρεωτική και  η ομάδα μου δεν μπορούσε να περιμένει την όποια αποκατάσταση να τελειώσει, οπότε για την επόμενη χρονιά δεν ανανεώσαμε το συμβόλαιο και έμεινα χωρίς ομάδα».

«Δυστυχώς οι αθλητές είμαστε 100% αναλώσιμοι»

Και δυστυχώς όποιος πιστεύει το αντίθετο δεν ζει στην πραγματικότητα. Ο Γιώργος μιλά με παράπονο για τις δυσκολίες που πέρασε και τους ανθρώπους που ήταν κοντά του μονάχα όταν είχε επιτυχίες. «Ο κύκλος μου ήταν και είναι πολύ μεγάλος, μετά τον τραυματισμό μου βέβαια πολλοί απομακρύνθηκαν από εμένα, κάτι που με βοήθησε να καταλάβω και ποιοι είναι πραγματικά δίπλα μου. Μέχρι και κάποιο διάστημα μετά το χειρουργείο, όλο αυτό με έριχνε καθώς πολλοί που πραγματικά πίστευαν σε εμένα, μου προτείναν να βρω κάποια δουλεία αντί να κάνω πρωταθλητισμό ξανά. Τελικά ήταν και η κινητήρια δύναμη για να πιστέψω εγώ σε εμένα. Άργησα να κάνω το χειρουργείο, πριν από αυτό μπήκα στον στρατό ενώ παράλληλα αφού δεν έκανα ποδηλασία παρακολουθούσα τα μαθήματα της σχολής μου. Έπειτα η αποκατάσταση μου καθυστερούσε πολύ λόγω λάθους του προηγούμενου γιατρού και δε σου κρύβω ότι είχα αποφασίσει να αφήσω την ποδηλασία για πάντα, σκεπτόμενος κυρίως την υγεία μου».

‘’Οι δυσκολίες για τους αθλητές στην Ελλάδα είναι πολλές’’

Ο Γιώργος δε διστάζει να θίξει ένα θέμα που ταλανίζει όλο τον αθλητικό κόσμο. ‘’Η Ελλάδα δε στηρίζει τους αθλητές της ποδηλασίας και γενικά τους αθλητές μας. Η ποδηλασία δεν είναι ένα άθλημα όπως το ποδόσφαιρο, το τένις ή το μπάσκετ που υπάρχουν μεγάλοι χορηγοί και οι αθλητές πληρώνονται αρκετά καλά. Πρωταθλητές του στίβου ή της ποδηλασίας δεν έχουν καμία οικονομική στήριξη από το κράτος, για αυτό και όλοι αναζητούν χορηγούς. Είναι δύσκολο να ασχολείσαι σε επαγγελματικό επίπεδο με τον αθλητισμό και να μην έχεις ένα εισόδημα για να αγοράζεις εξοπλισμό και να κάνεις όσα χρειάζεται. Επίσης, στην Ελλάδα δεν έχουμε καλές εγκαταστάσεις για να προπονούμαστε. Στα Χανιά το ποδηλατοδρόμιο ακούμε ότι θα γίνει εδώ και χρόνια και ακόμα περιμένουμε. Συνεπώς αν είσαι αθλητής πίστας το μόνο που μπορείς να κάνεις στα Χανιά είναι να προπονείσαι στον δρόμο, κάτι που είναι τελείως διαφορετικό από την προπόνηση στην πίστα. Συνήθως ανεβαίνουμε λίγες ημέρες πριν τους αγώνες και κάνουμε προπονήσεις στην πίστα της εκάστοτε πόλης που θα αγωνισθούμε και πάλι με όλες αυτές τις δυσκολίες, καταφέρνουμε καλές διακρίσεις”. Ο Γιώργος τονίζει ότι δεν ήταν λίγες οι φορές που σκέφτηκε να τα παρατήσει όχι μόνο λόγω των συγκεκριμένων θεμάτων αλλά και λόγω οικονομικών δυσκολιών. “Δεν προέρχομαι από ευκατάστατη οικογένεια, πρέπει λοιπόν να πληρώνω μόνος μου τα ποδήλατα, τα εισιτήρια και τη διαμονή για τα ταξίδια. Κατάφερα μόνος μου να βρω κάποιους χορηγούς όπως τον Γιώργο Μαθιουλάκη ιδιοκτήτη του Minoa Palace και του Euphoria Resort και τον φυσικοθεραπευτή Σταύρο Ρουμελιωτάκη, τον Τόνυ Λουκάκης και τη Fleet Complete που με στήριζαν για αρκετό καιρό. Πλέον με στηρίζουν και ο Στέλιος Μανώλαρος με το Monkey Bike shop και ο Κώστας Μπάρδης με το Nutrilab. Βέβαια δεν μπορώ να μην αναφερθώ στον προπονητή μου που είναι δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια που σχεδόν ότι έχω καταφέρει οφείλονται στον Παναγιώτη Μαρεντάκη” και στον προπονητή που είχα όσο ήμουν στο εξωτερικό το Βασίλη Αναστόπουλο”.

Το 2021 χρονιά ορόσημο για τον Γιώργο

«Το 2021, το καλοκαίρι με την προτροπή φίλων ξεκίνησα πάλι να κάνω ποδήλατο δειλά δειλά, χωρίς να έχει επέλθει η πλήρης αποκατάσταση. Η μία προπόνηση έφερε την άλλη. Πονούσα και ακόμα πονάω στο πόδι όμως έχω συνηθίσει τον πόνο και δεν το βάζω κάτω. Πολύ προοδευτικά προσπαθώ πάλι να βρω τους ρυθμούς μου και να φτάσω στο επίπεδο που είχα πριν. Έκλεισε η χρονιά έτρεξα δύο αγώνες, χωρίς κανένα αποτέλεσμα, όμως δεν περίμενα κάτι έτσι και αλλιώς. Κανονική προετοιμασία ξεκίνησα τον Νοέμβριο του 2021 με πόνους όμως μου μοιάζουν τόσο γνώριμοι πια, που τους συνηθιζω και τους προσπερναω. Από τότε έχω τρέξει πέντε με έξι αγώνες με μέτρια αποτελέσματα γιατί είναι δύσκολο να επανέλθεις. Όλα αυτά μέχρι που έτρεξα έναν αγώνα στη Ρόδο, ήταν επαγγελματικός αγώνας, εκεί έπεσα και χτύπησα πάλι το ίδιο πόδι, έπαθα μικροκάταγμα στην χειρουργημένη περιοχή και έσπασα και το ποδήλατο μου. Εκείνη την ημέρα είπα ότι θα τα παρατήσω όμως τελικά πείσμωσα και είπα να επικεντρωθώ στην ποδηλασία πίστας και να περιορίσω λίγο τον δρόμο. Κάνω στην Αθήνα προπονήσεις σε πίστα και προσομοίωση στον δρόμο όταν είμαι Χανιά».

Το μήνυμα του Γιώργου στους νέους αθλητές

Ο Γιώργος το 2022 θέλει να συμμετέχει σε αρκετούς αγώνες μέχρι το πανελλήνιο πρωτάθλημα και αν όλα πάνε κατ’ ευχήν, μεγάλος στόχος είναι και πάλι η εθνική ομάδα.

Υ.Γ. Η δημοσιογραφική ομάδα του mirrorsports.gr εύχεται στον Γιώργο τα καλύτερα και ένα λαμπρό μέλλον στην ποδηλασία. Γιώργο είσαι ένα λαμπρό παράδειγμα για όλους τους νέους αθλητές!

mirrorsports.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *