Άρθρο του Μανώλη Βαρδαλαχάκη στο neakriti.gr
Κάθε τέλος είναι και μια καινούργια αρχή… Και για τον Τίτο Κουτεντάκη η μετακόμιση από τον ΟΦΗ στα Χανιά αποτελεί μια νέα πρόκληση αλλά και μια μεγάλη ευκαιρία να βρει αυτό που αξίζει στην ποδοσφαιρική του πορεία…
Αυτό που από πολύ μικρή ηλικία πάλεψε και μόχθησε, έκανε τεράστιες θυσίες μαζί με την οικογένειά του, άντεξε σε δυσκολίες αλλά ποτέ δεν έσκυψε το κεφάλι. Ποτέ δεν απογοητεύτηκε, ποτέ δεν το έβαλε κάτω. Και τώρα πάει στα Χανιά πεισμωμένος και αποφασισμένος!
Ο Τίτος Κουτεντάκης από τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα αποτέλεσε πρότυπο παιδιού που θέλει να κυνηγήσει το όνειρό του. Αμέτρητα χιλιόμετρα καθημερινά από τον τόπο του το Τυμπάκι στο Ηράκλειο για να προπονείται και να αγωνίζεται στα τμήματα υποδομής του ΟΦΗ, στη συνέχεια στον ΟΦΗ ‘94 και παράλληλα για πολλά χρόνια στις Μικτές Ομάδες της ΕΠΣΗ. Χιλιόμετρα επί χιλιομέτρων, πολλές φορές χωρίς ανάσα, ακόμα περισσότερες με τα βιβλία αγκαλιά για να προλάβει και το σχολικό διάβασμα μέσα στο αυτοκίνητο.
Η πρόταση του ΠΑΟΚ και η μετακόμιση στη Θεσσαλονίκη, το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ και κυρίως οι κλήσεις σε όλα τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα (Παίδων, Νέων, Ελπίδων) ήταν για εκείνον τα πρώτα ποδοσφαιρικά παράσημα, σε μια διαδρομή που απαιτούσε καθημερινή δουλειά, προσήλωση και πειθαρχία.
Όλα ήταν για εκείνον ιδανικά μέχρι το φθινόπωρο του 2021, όταν ο σοβαρός τραυματισμός και το χειρουργείο στο γόνατο ανέκοψε μια κατακόρυφη πορεία αλλά κι εκεί έδειξε ότι είναι δυνατός και δε μασάει τίποτα!
Το καλοκαίρι του 2023 ήρθε η πρόταση του ΟΦΗ. Η επιστροφή στο σπίτι του μετά από τέσσερα χρόνια ήταν για εκείνον η εκπλήρωση ενός ονείρου… Ως εν ενεργεία διεθνής μάλιστα με την Εθνική Ελπίδων οι προοπτικές που τον συνόδευαν ήταν υψηλές.
Ωστόσο δύο χρόνια μετά αποχωρεί από την ομάδα της καρδιάς του, αν όχι πικραμένος, σίγουρα με έντονο το αίσθημα της αδικίας. Είναι πασιφανές ότι ο Τίτος έμεινε πολλές φορές στο περιθώριο, χωρίς να αξίζει τέτοια αντιμετώπιση…
Το περασμένο καλοκαίρι επί Δέλλα, έκανε εξαιρετική προετοιμασία και ο “Τράι” του έδειξε εμπιστοσύνη. Μάλιστα ακόμα και ο ίδιος ο Μιχάλης Μπούσης σε συνέντευξή Τύπου στην παρουσίαση του Ταξιάρχη Φούντα είχε τότε μιλήσει με τα καλύτερα λόγια για τον Κουτεντάκη, για τον Τίτο του ΟΦΗ.
Όμως επί Ράσταβατς, ο Τίτος ήταν σα να μην υπήρχε στην ομάδα! Ο νυν τεχνικός του ΟΦΗ τον έθεσε εκτός, χωρίς να του δώσει ευκαιρίες να αποδείξει μέσα στο γήπεδο αν αξίζει ή όχι να βρίσκεται στην ομάδα.
Ακόμα και τον περασμένο Ιανουάριο, όταν ουσιαστικά το μέλλον του στον ΟΦΗ ήταν πλέον προδιαγεγραμμένο λόγω Ράσταβατς – κι ενώ είχε προτάσεις για να αποχωρήσει – η καρδιά του έλεγε να μείνει στον ΟΦΗ, με την προοπτική της παρουσίας στον τελικό για να ζήσει αυτές τις στιγμές…
Κι εκείνος άκουσε την καρδιά του…
Πραγματικά κρίμα γιατί δυστυχώς αποδεικνύεται μέσα από αυτή την κατάσταση ότι δεν είναι δύσκολο μια ομάδα να “τρώει” τα ποδοσφαιρικά της παιδιά…
Κρίμα κι άδικο για τον Τίτο, κρίμα κι άδικο πόσο άδοξα τελείωσε γι’ αυτό το παιδί η παρουσία του στην ομάδα που αγάπησε κι έκανε απίστευτες θυσίες από πιτσιρικάς, όσο κανείς άλλος δεν θα μπορούσε…