Κατηγορίες
Τοπικό IN THE SPOTLIGHT

Ο Μινώταυρος Μουρνιών είχε “νονό” τον Ελευθέριο Βενιζέλο

Από τα πλέον ιστορικά σωματεία της Κρήτης είναι ο Μινώταυρος Μουρνιών με έτος ίδρυσης το 1929 αρχικά σαν «Άρης Μουρνιών», όμως η ποδοσφαιρική «σπορά» χάνεται στα χρόνια που προηγήθηκαν, καθώς στο σύλλογο έχουν έγγραφα του 1903 που καταγράφουν την ύπαρξη του «Ατρόμητου Μουρνιών».

Ακολούθησαν δύσκολα και ταραγμένα χρόνια, πόλεμοι, Μικρασιατική καταστροφή και η επανεκκίνηση του αθλητισμού έγινε σε ένα νέο περιβάλλον, που το εμπλούτισαν στον αθλητικό τομέα και αρκετοί Μικρασιάτες πρόσφυγες που είχαν ανεπτυγμένη αθλητική κουλτούρα και ανάλογες αγωνιστικές και διοικητικές εμπειρίες από τους τόπους προέλευσής τους.

«Νονός» του ονόματος «Μινώταυρος» ήταν ο γεννηθείς στις Μουρνιές Ελευθέριος Βενιζέλος, που προέτρεψε τη διοίκηση του συλλόγου να το υιοθετήσει.

Το 1930 ο σύλλογος είχε αποκτήσει το χώρο που έφτιαξε το γήπεδό του, το ίδιο που υπάρχει και σήμερα, με τις αναγκαίες βέβαια παρεμβάσεις στη διάρκεια των χρόνων.

Στο αγωνιστικό πεδίο, στις 12-10-1931 η εφημερίδα «Αθλητικά Νέα» Χανίων, δίνει τη σύνθεση της ομάδας στην ευρεία νίκη επί του Πλατανιά με 9-1, με διαιτητή τον Φάνη Χαραλαμπίδη.
Οι Μινωταυρίτες που έπαιξαν ήταν οι: Δημήτρης Κατσουνάκης, Θεοφάνης Αρπακουλάκης (αρχηγός), Γεώργιος Κλοθάκης, Νικόλαος Βεργάκης, Νίκος Χατζηιωάννου, Ελευθέριος Μαραγκουδάκης, Κωνσταντίνος Χιωτάκης, Παναγιώτης Ψευτελής, Νίκος Βάζος, Ιάκωβος Μπιτσάκης, Ιωάννης Στρατουδάκης

Σε δημοσίευμα της 12-9-1932 της εφημερίδας «Αθλητικά Νέα» Χανίων, διαβάζουμε τη σύνθεση του Μινώταυρου στο νικηφόρο αγώνα του με 4-2 επί του Εθνικού Ηρακλείου.

Η σύνθεση: Μυλωνάς, Καφετζάκης, Καΐκης, Βορκιάν, Βλάχος, Μπαμπούλης, Γιακουμάκης Ι., Φινοκαλιώτης, Καρέλλης, Πινακούλης και Γιακουμάκης ΙΙ.

Στην προπολεμική περίοδο ο σύλλογος αγωνίζονταν στις διοργανώσεις της περιοχής που διοργάνωνε η ΑΠΕΧ (αθλητική ποδοσφαιρική ένωση Χανίων) και οι περιγραφές κάνουν λόγο για μεγάλη συμμετοχή θεατών στα τοπικά ντέρμπι, που σε ορισμένες περιπτώσεις μετριόταν με χιλιάδες κόσμου.

Το κοινωνικό περιβάλλον που εξελίσσονταν οι αθλητικές προσπάθειες ήταν εξαιρετικά δύσκολο, καθώς ακόμα ήταν σε εξέλιξη οι διαδικασίες αποκατάστασης του προσφυγικού στοιχείου σε όλη τη χώρα και στην Κρήτη, η εξεύρεση εργασίας με αποδοχές ικανές για αξιοπρεπή διαβίωση δεν ήταν κάτι το εξασφαλισμένο, να μην ξεχνάμε και το παγκόσμιο κραχ του 1929 και την εύθυμη νότα έδιναν περιστατικά όπως αυτό που καταγράφει στις 21-5-1933 η εφημερίδα «Παρατηρητης» Χανίων για συνοικισμό Αθιγγάνων που «με τα ποικίλλα ζώα του και προ παντός με την πρωτοφανή εμφάνισιν των Άρκτων και Πιθήκων, προκαλεί την έκπληξιν των χωρικών μας».

Μέσα σε αυτό το κλίμα των στερήσεων και του αγώνα για την εξασφάλιση του επιούσιου, τα αθλητικά σωματεία του Μεσοπολέμου, έδιναν διέξοδο άσκησης, ψυχαγωγίας και είχαν σημαντική προσφορά στη διατήρηση της συνοχής του κοινωνικού ιστού.

Ο «Μινώταυρος» που έχει χρώματα πράσινο και μαύρο, σήμα φυσικά τον Μινώταυρο και είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χανίων (1950) .

Τοπικά πρωταθλήματα και κύπελλα, ντάμπλ, δύο Super Cup Χανίων, συμμετοχές στη Δ’ Εθνική κατηγορία, συμμετοχές στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα Κρήτης, συμμετοχή στα μπαράζ ανόδου στην Γ Εθνική κατηγορία χωρίς επιτυχία, είναι ο μεταπολεμικός απολογισμός του «Μινώταυρου».

Η ομάδα με τις βαθιές ρίζες που έχει διαθέτει τμήματα υποδομών, αλλά και τους «Νέους Μινώταυρου» και δίνει τη δυνατότητα στα νέα παιδιά να βρουν όχι ένα «λαβύρινθο» αλλά μια ορατή αθλητική διέξοδο.

ertnews.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.