“Ντίνος Πάγκαλος: Από τα γήπεδα, στη δημιουργία ενός επιχειρηματικού success story στα Χανιά”
Ο Ντίνος Πάγκαλος, πριν λίγα χρόνια έκανε μετάβαση από τα γεμάτα γήπεδα και τις μεγάλες ποδοσφαιρικές στιγμές, στην απαιτητική καθημερινότητα της επιχειρηματικότητας.
Με σημαντική πορεία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, έχοντας αγωνιστεί σε μεγάλες ομάδες ανάμεσα σε αυτές και στην Α’ Εθνική, άφησε το χορτάρι για να χτίσει τη δική του επιτυχημένη διαδρομή στον χώρο της εστίασης.
Σήμερα, στα Χανιά, μαζί με τον συνέταιρο του Γιάννη Μποτωνάκη, διατηρούν δύο καταστήματα εστίασης και ένα ζαχαροπλαστείο, το Jar cafe, το Wild child και το the Jar pastry, τα οποία ξεχωρίζουν για την ποιότητά τους.
Σε συνέντευξή του στο Mirrorsports.gr, μιλά για τη μεγάλη αλλαγή στη ζωή του, τις προκλήσεις της νέας του πορείας και το πάθος που τον οδηγεί και εκτός γηπέδων.
Συνέντευξη: Μαρία Κλουβιδάκη
Ντίνο πόσα χρόνια ασχολήθηκες με τον αθλητισμό;
«Κυρίως έπαιζα ποδόσφαιρο, έχω κάνει κι άλλα αθλήματα αλλά το ποδόσφαιρο μου άρεσε περισσότερο. Είναι πολύ ωραίο να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα. Από τα 19 έως και τα 34 ήμουν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και για αυτό είμαι πολύ ευχαριστημένος από όλη αυτή την πορεία που διέγραψα».
Σε ποιες ομάδες έχεις παίξει;
«Στόχος μου όταν ξεκίνησα το ποδόσφαιρο ήταν να παίξω σε μεγάλες ομάδες. Το ήθελα από παιδί αυτό. Ξεκίνησα από την Ιωνία Χανίων, μετά πήγα στον Πλατανιά με τον οποίο έπαιξα σε όλες τις κατηγορίες, από τη Β εθνική μέχρι την Α εθνική, είχα αγωνιστεί τρία χρόνια στον ΑΟ Χανιά, στον Πανθρακικό, είχα παίξει και στην Κύπρο σε δύο ομάδες στην Γ εθνική, είχα περάσει και από την Παναχαϊκή. Συνολικά δεν είχα αλλάξει πάρα πολλές ομάδες, μου άρεσε η σταθερότητα».
Η ζωή ενός επαγγελματία ποδοσφαιριστή έχει αρκετές δυσκολίες, μίλησε μας για αυτό το κομμάτι
«Η ζωή του ποδοσφαιριστή μου άρεσε πολύ, είχε αυστηρό πρόγραμμα, προπονήσεις, όμως κάθε δουλειά έχει τις δικές της δυσκολίες. Η καθημερινότητα ήταν ενδιαφέρουσα και κάθε Κυριακή, περιμέναμε με αγωνία να παίξουμε αγώνα».
Πώς πήρες την απόφαση να αφήσεις το ποδόσφαιρο;
«Γενικά, όσο μεγάλωνα το σκεφτόμουν, είχα στο μυαλό μου ότι το ποδόσφαιρο δε θα κρατούσε για πάντα και θα έπρεπε κάτι να κάνω αργότερα. Είχα γνωρίσει τον Γιάννη Μποτωνάκη, όταν παίζαμε μαζί στον ΑΟ Χανιά, είχα δει ότι ταιριάζουμε σε πολλά και λίγο πριν τελειώσω το ποδόσφαιρο είχαμε αποφασίσει να κάνουμε ένα μαγαζί. Έπειτα βρήκαμε τον χώρο και φτιάξαμε το Jar. Από τη στιγμή που ξεκινήσαμε αυτή τη δουλειά, αποφάσισα να σταματήσω το ποδόσφαιρο, γενικά πιστεύω ότι δε μπορείς να είσαι καλός κάνοντας πολλά πράγματα ταυτόχρονα, θα πρέπει να είσαι συγκεντρωμένος και να δίνεις όλη σου την ενέργεια σε ένα για να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα».
Ντίνο μετά το ποδόσφαιρο ασχολείσαι με τον αθλητισμό;
«Ο αθλητισμός είναι νοοτροπία, είναι τρόπος ζωής. Πλέον ασχολούμαι με άλλα αθλήματα, έχω κάνει τένις και έχω δοκιμάσει κατά καιρούς διάφορα, όπως και το γυμναστήριο. Πάντα αθλούμαι και δε θα σταματήσω να το κάνω».
Οι δημόσιες σχέσεις που είχες σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής σε βοήθησαν με το νέο σου εγχείρημα;
«Σίγουρα και εμένα και τον Γιάννη μας βοήθησαν οι δημόσιες σχέσεις και το μαγαζί ξεκίνησε πολύ δυναμικά και έχουμε καταφέρει και το έχουμε κρατήσει σε ένα πολύ δυνατό επίπεδο. Το πρώτο μας μαγαζί το Jar ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2019. Το ζαχαροπλαστείο ήταν μία ιδέα που είχαμε με τον Γιάννη να κάνουμε ένα εργαστήριο με τα γλυκά του Jar. Έπειτα τα τελευταία δύο με δυόμιση χρόνια θέλαμε να κάνουμε το Wild child, ωστόσο ψάχναμε να βρούμε τον κατάλληλο χώρο και αποφασίσαμε ότι το μαγαζί στη Μυλωνογιάννη ήταν αυτό που θέλαμε πραγματικά, ήταν σαν ένα όνειρο για μας. Έχουμε δρόμο μπροστά μας, όμως είμαστε πολύ ευχαριστημένοι από την πορεία του. Τα μαγαζιά μας, τα αγαπώ σαν να είναι παιδιά μας, γιατί είναι πραγματικά δικά μας δημιουργήματα, έχουμε δώσει πολλή αγάπη και έχουμε κάνει και κάνουμε ακόμα μεγάλη προσπάθεια για να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα. Στοχεύουμε στην εξέλιξη γιατί ξέρουμε πώς αν μένεις πίσω αρχίζεις να φθίνεις».
Πώς αποφασίσατε να επιλέξετε τον συγκεκριμένο χώρο για το Jar cafe;
«Αναζητούσαμε κάτι τέτοιο με τον Γιάννη, έναν χώρο όμορφο, που να αποπνέει ηρεμία, να είναι στο κέντρο και όμως να μοιάζει σαν να μην είναι σε τόσο κεντρικό σημείο. Μας άρεσε πολύ ο χώρος παρόλο που γνωρίζαμε ότι δεν είναι ένα τόσο εμφανές σημείο για ένα καφέ. Ωστόσο, πήραμε το ρίσκο φτιάξαμε τον χώρο όπως τον ονειρευόμασταν και νομίζω ότι πλέον έχει γίνει στέκι για αρκετό κόσμο».