Με φόντο τα γαλάζια νερά των Χανίων, ο Τάσος Νικολάου, πρόεδρος του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Χανίων, μας καλεί να ανακαλύψουμε την ομορφιά και τη μαγεία της ιστιοπλοΐας. Με αγάπη για τη θάλασσα και πίστη στη δύναμη του αθλητισμού να ενώνει τους ανθρώπους, μιλά στο Mirrorsports.gr για τις αξίες που πρεσβεύει ο Όμιλος, τις αναμνήσεις του από τα κύματα και το όραμά του για μια γενιά που θα μεγαλώσει αγαπώντας τη θάλασσα όσο κι εκείνος. H ιστιοπλοΐα δεν είναι απλά άθλημα, αλλά ένας τρόπος ζωής που γεμίζει την ψυχή.
Συνέντευξη: Μαρία Κλουβιδάκη
Πόσα χρόνια είστε μέλος του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Χανίων και τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ασχοληθείτε με την ιστιοπλοΐα;
«Μέλος του ιστιοπλοϊκού ομίλου είμαι 25 χρόνια περίπου. Αυτό με ώθησε να ασχοληθώ με τον Όμιλο ήταν η αγάπη με τη θάλασσα και η γοητεία της κίνησης με τον άνεμο. Τα προηγούμενα χρόνια δεν είχα καταφέρει να ασχοληθώ λόγω υποχρεώσεων και το πέτυχα όταν επέστρεψα στα Χανιά μόνιμα».

Εσείς προσωπικά έχετε ασχοληθεί με τον αθλητισμό και ειδικότερα με την ιστιοπλοΐα; Αν ναι, ποια ήταν η δική σας διαδρομή;
«Έχω ασχοληθεί προσωπικά με την ιστιοπλοΐα, τη γνώρισα στα Χανιά, έβγαλα τη σχολή ανοιχτής θάλασσας, μετά με τα σκάφη τα G24 ταξίδεψα σε 17 χώρες, τρέχοντας σε αγώνες και διοργανώνοντας μεγάλες εκδηλώσεις στα Χανιά, όπως το Πανευρωπαϊκό το 2009 και σε άλλες. Μετά και με τη διοίκηση προσπαθούσαμε να αναπτύξουμε το άθλημα που ήταν στα σπάργανα. Στα Χανιά είχε αρκετές επιτυχίες με τον Ναυτικό όμιλο Χανίων, όμως έπρεπε και ο ιστιοπλοϊκός να δραστηριοποιηθεί πιο ενεργά στο τρίγωνο. Έτσι από το 2006 φέραμε τα πρώτα σκάφη. Το 2006 ξεκίνησαν τα παιδάκια. Ο όμιλος πιο πριν είχε μεγάλες επιτυχίες στους ενήλικες. Από το 2006 ξεκίνησε το τρίγωνο και από το 2017 που ανέλαβα τη διοίκηση σαν πρόεδρος, το κάναμε λίγο πιο εντατικά, έχει διακυμάνσεις η δραστηριότητα αυτού του τριγώνου όλα αυτά τα χρόνια με τα πάνω του και τα κάτω του. Γιατί οι επαρχιακοί σύλλογοι όπως είμαστε και εμείς, βρισκόμαστε μακριά από το κέντρο, είναι δύσκολη η ανάπτυξη αυτού του τομέα».

Πόσα μέλη και πόσους ενεργούς αθλητές αριθμεί σήμερα ο Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Χανίων; Υπάρχει συμμετοχή από νέους ανθρώπους;
«Έχουμε αυτή τη στιγμή και ενήλικες και μικρά παιδιά, στο τρίγωνο που αφορά παιδιά μέχρι 16 ετών έχουμε 49 ενεργά παιδιά αθλητές, στους ενήλικες έχουμε γύρω στους 60-65 άρα το σύνολο είναι πάνω από 100. Τα τελευταία έξι χρόνια έχουμε μία συστηματική ανάπτυξη του αθλήματος και αυτό οφείλεται και στους προπονητές. Όταν έρχονται τα παιδιά οι προπονητές τα κάνουν να αγαπήσουν αυτό το άθλημα. Η ιστιοπλοΐα είναι ένα δύσκολο άθλημα. Ένα παιδί όταν γεννηθεί έχει μάθει να κλωτσάει μία μπάλα, να περπατάει, να τρέχει να κάνει ποδήλατο. Όλοι αυτό κάναμε, η ιστιοπλοΐα είναι κάτι δύσκολο, θα πρέπει και το άθλημα να σε κερδίσει και εσύ να του ταιριάζεις. Επίσης, έχει άλλο ένα στοιχείο δε γίνεται σε κλειστό χώρο, όλα τα αθλήματα που γίνονται σε ανοιχτό χώρο πρέπει να νικήσει το παιδί και το περιβάλλον, ανάλογα με τον βαθμό που αυτό εμπλέκεται στη δράση του αθλήματος. Στην ιστιοπλοΐα εμπλέκεται το περιβάλλον σε πολύ μεγάλο ποσοστό. Πάνω από το 60-70% ο αέρας, το κύμα άρα δύσκολες συνθήκες, οπότε πρέπει να τα ξεπεράσει. Όμως είναι μεγάλη η χαρά τους, γιατί με σωστή μέθοδο, ξεπερνούν τις δυσκολίες και θεωρούν ότι έχουν ‘’κατακτήσει το Everest’’».
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες επιτυχίες και διακρίσεις του ομίλου τα τελευταία χρόνια;
«Ο στόχος μας δεν είναι ο πρωταθλητισμός, όμως όταν κάνει κάποιος σωστά τη δουλειά του και τα παιδιά προσπαθούν, αμείβονται. Εμείς έχουμε έναν από τους κορυφαίους προπονητές, τον Βασίλη τον Σωτηρίου και στο παρελθόν είχαμε και άλλους κορυφαίους προπονητές έχουμε φτιάξει μία πολύ καλή ομάδα. Είχαμε και έχουμε επιτυχίες. Έχουμε κερδίσει τρεις φορές το Περιφερειακό πρωτάθλημα νήσων Αιγαίου και Κρήτης, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη περιφέρεια μετά της Αθήνας στον χώρο της ιστιοπλοΐας και συμμετέχουν σωματεία από τη Λήμνο μέχρι το Καστελόριζο, την Κρήτη και τις Κυκλάδες είμαστε 46 σωματεία, με 200-220 αθλητές στο Περιφερειακό. Έχουμε βγει τρεις φορές πρωταθλητές, είχαμε τα πρώτα σκάφη στην πρώτη δεκάδα. Το 2023 βάλαμε δύο παιδιά, η Κωνσταντίνα Ξυνάκη και ο Πέτρος Νικολάου, στην εθνική στο Πανευρωπαϊκό που έφεραν πολύ καλές θέσεις. Η Κωνσταντίνα ήρθε δεύτερη και μπήκε στην εθνική ομάδα για το παγκόσμιο που είναι οι πέντε καλύτεροι αθλητές. Πήγε στην Αργεντινή τα έδωσε όλα, ήταν η τελευταία της χρονιά σε αυτή την κατηγορία και ήρθε 15η στα κορίτσια, 23η στη γενική στους 256 καλύτερους αθλητές στον κόσμο. Σε μία εθνική ομάδα που το παγκόσμιο το κέρδισαν Έλληνες και πρώτη στα κορίτσια ήταν πάλι Έλληνες. Είχαμε μία δυνατή παρουσία και στο πανελλήνιο και είχαμε πάρα πολλές διακρίσεις. Δε μιλάμε βέβαια για διασυλλογικούς εδώ στην Κρήτη που είμαστε αρκετά δυνατοί».

Ποιες είναι οι βασικές προκλήσεις που αντιμετωπίζετε ως όμιλος σήμερα, είτε σε οργανωτικό είτε σε οικονομικό επίπεδο;
«Η επαρχία έχει μία μεγάλη δυσκολία, δε μπορούμε να βρούμε εύκολα προπονητές. Εγώ θεωρώ ότι έχουμε έναν πολύ καλό προπονητή ο οποίος έχει δώσει πολλή αγάπη στα παιδιά, να καταλάβουν τι θα πει ιστιοπλοΐα, κίνηση με πανί, τι θα πει αγώνας. Αυτή τη στιγμή προσπαθούμε με τη βοήθεια κάποιων χορηγών όπως είναι η ΑΝΕΚ να ανεβαίνουμε όσο πιο συχνά γίνεται στο κέντρο, είτε σε camp προπονητικά, είτε σε αγώνες. Δυστυχώς, οι πόροι που έχει ένα ερασιτεχνικό σωματείο είναι από διάφορες χορηγίες, από τις συνδρομές των αγωνιζομένων πολλή βοήθεια από τους γονείς των παιδιών, στις αποστολές κυρίως με μέσα ή μοιραζόμαστε όλοι τα έξοδα. Προσπαθούμε όλοι σιγά σιγά να βοηθήσουμε τους αθλητές μας. Η Αθήνα είναι στη μέση της Ελλάδας και το 90% των αγώνων γίνονται στην Αθήνα. Το να είμαστε μέσα στους δέκα καλύτερους ομίλους είναι μεγάλη επιτυχία. Μία άλλη πρόκληση είναι ότι στην επαρχία δυστυχώς είναι δύο οι κατηγορίες μέχρι 16 χρονών. Τώρα τολμήσαμε και φέραμε για πρώτη φορά στην Κρήτη τα 420 που είναι διθέσια σκάφη, είναι πιο γρήγορα, είναι Ολυμπιακής κατηγορίας και καλλιεργούμε τα διθέσια τώρα με πολύ κόπο. Είναι μία πολύ δύσκολη κατηγορία που έχει 50 πληρώματα που τα 40 είναι στην Αθήνα, πρέπει να ανεβαίνουμε στην Αθήνα».



